Stamreeks Familie Mulerius             <back>

De familie Mulerius komt oorspronkelijk uit Brugge, waar het een aantal generaties welgestelde landbouwers kent. De Familie Mulerius is een van de vele protestantse families die tijdens de spaanse inquisitie zijn gevlucht naar het noorden. Pierre de Mulliers (1530-1591) vluchtte naar Leiden. Zijn vrouw Claudine le Vettre was minder gelukkig. Op de vlucht voor de inquisitie werd zij verraden door een buur. Zij werd gevangen gezet in Ypres met een van haar kinderen. Toen zij niet wilde bekeren tot het katholieke geloof namen ze haar kind bij haar weg. Claudine werd levend begraven. Bron: Martyrs Mirror, pagina 737 and 738, Herald Press.

Nicolaas Mulerius (1564-1630) is de bekendste van de familie. Hij studeerde aanvankelijk theologie en Arabische talen, maar uiteindelijk werd het de studie der medicijnen, waarin hij promoveerde in 1589. Te Harlingen werd hij in 1590 stadsgeneesheer. Toen de functie van "medicus provincialis" werd ingesteld in 1603 was hij de eerste, die deze functie uitoefende. Pestepidemieën teisterden sinds de middeleeuwen ook stad en ommelanden. Het was om die reden, dat de Staten van Stad en Lande in 1603 dit ambt instelden. Hij die dit ambt bekleedde, functioneerde als medisch adviseur voor de bestuurders. In 1608 verwisselde hij dit ambt voor het rectoraat van de Latijnse school te Leeuwarden. Door Ubbo Emmius gevraagd aan de pas gestichte universiteit van Groningen hoogleraar in de medicijnen en de wiskunde te worden, nam hij in 1614 deze taak op zich. Het verschil tussen medicijnen en wiskunde was in die dagen veel kleiner als in onze tijd. In elk geval dient men te bedenken, dat de wetenschap in die tijd voornamelijk gericht was op het eren van God en gebaseerd  op de Bijbel en de Klassieken. Een studie als die van de medicijnen hield in, dat je Grieks moest kunnen lezen, met het accent op bespiegeling, meer dan op de aanschouwing. Redeneren was meer waard dan experimenteren. Tijdens zijn werk op medisch gebied vond hij ook nog tijd om te publiceren op het gebied van de astronomie. Zijn Institutionum Astronomicarum is een leerboek in de astronomie.

Dit werk en andere publicaties op dit terrein wettigen de conclusie, dat hij onderwezen zal hebben in de astronomie. Tweemaal is Nicolaas  Mulerius rector magnificus geweest en gedurende twee periodes bibliothecaris van de universiteitsbibliotheek. Zijn eigen bibliotheek omvatte 733 banden en dat was anderhalf keer zoveel als die van de bibliotheek van de universiteit. Van hem wordt overigens gezegd, dat hij veel dronk en weinig werkte. Hij schijnt zelfs een keer door studenten te zijn afgerost. De Senaat stelde bij het beklag, dat hij deed, dat hij dan ook geen aanleiding moest geven tot zulke incidenten. Nicolaas Mulerius overleed in 1630.

Een van de astronomische werken die hij schreef was "Hemelsche Trompet Morgenwecker ofte Comeet met een langebaert". Nicolaas Mulerius geloofde dat God door het laten verschijnen van natuurverschijnselen, waaronder kometen, de mens waarchuwde voor erge gebeurtenissen.

'Wy worden daghelijcx gheleert ende vermaent, dat Godt niet alleenlijck Rechtvaerdich is, maer oock Barmhertich. Sijn rechtvaerdicheyt siet op onse verdiensten, die niet clein zijn. Want door het stadich toenemen van onsen sonden, als van suypen, brassen, proncken ende hovaerdich pralen, mitsgaders lieghen ende bedriegen, ende t'ghene wy nu verswyghen,`verwecken wy Gods toorn om sijn straffe te laten gaen over landen ende luyden: Maer sijn bermherticheyt is so groot dat hy ons laet waerschouwen door sijn extraordinaris boden, als nu door dese Hemelse Trompet ende Morgenwecker.'

Nicolaas was getrouwd met Christina Maria Six, een lid van de uit Frankrijk afkomstige Familie Six. Nakomeling van haar vader Charles Six en Alexa de Lattre is de lokaal beroemde Amsterdammer Jan Six. Voor meer informatie over de familie Six, zie verder op deze website.

 De zoon van Nicilaas Mulerius was Petrus Sixtus Mulerius. Hij werd evenens professor aan de universiteit van Groningen. Een van zijn disciplines was de botanica.

De laatste persoon in deze familielijn, Machtilda Mulerius, trouwde met Henricus Balk, een predikant te Schellinkhout. Elders op deze website is meer informatie te vinden over de familie Balk.